Ανθρωπιστική ειρωνεία

Θέλετε να μάθετε τον ορισμό της ειρωνείας και μάλιστα της τραγικής; Είμαι το κατάλληλο άτομο για να σας διαφωτίσει. Περικλείεται λοιπόν σε μια έκφραση που στην τρίτη λυκείου έχει καταντήσει καραμέλα, "ανθρωπιστική παιδεία". Ναι το ξέρω ότι σας αρέσει η έκφραση, κρύβει μια ποιότητα ρε παιδί μου, παραπέμπει σε αρχαίους φιλοσόφους αλλά δεν νομίζω οι προαναφερθέντες μακαρίτες είχαν στο μυαλό τους την σημερινή κατάντια της.
Λοιπόν αυτή η ανθρωπιστική παιδεία φαίνεται να είναι η επίλυση για τα πάντα. Αλόγιστη και λανθασμένη χρήση της τεχνολογίας? Ανθρωπιστική παιδεία! Ανικανότητα να αντικρούσουμε ότι μας ταϊζουν οι διαφημίσεις μέσα από τα ΜΜΕ? Ανθρωπιστική παιδεία! Ασέβεια προς το περιβάλλον? Ανθρωπιστική παιδεία! Τα σακουλάκια με τα lays είναι γεμισμένα μόνο μέχρι τη μέση? Ανθρωπιστική παιδεία! Βέβαια μετρά σαν μπόνους αν χρησιμοποιήσεις τις εκφράσεις "καλλιέργεια της κριτικής σκέψης", "συνείδηση του πολίτη", "πνευματική αδράνεια", "διάπλαση χαρακτήρα και προσωπικότητας του μαθητή" και "βαθμοκεντικό σύστημα" μιλώντας γι αυτήν αφού θα φανείς ψαγμένος. Και ναι συμφωνώ μαζί σου, ανθρωπιστική παιδεία ftw! Κατάφερες φίλτατε καθηγητή και ειδικά εσυ αγαπημένο υπουργείο να με πείσεις πως αυτή είναι η ιδανική μορφή παιδείας όμως να σε ρωτήσω κάτι, γιατί δεν την εφαρμόζεις ΕΣΥ πρώτος? Μια ιδέα λέω μόνο που μου πέρασε τυχαία από το μυαλό όταν σε άκουσα να κηρύττεις για το πόσο ζωτικής σημασίας είναι να έχω την δική μου άποψη και να καλλιεργήσω την κριτική μου σκέψη. Όταν όμως μετά τα λόγια σου πήρα θάρρος και τόλμησα να πω τη γνώμη μου όχι μόνο δεν τη δέχτηκες αλλά ούτε καν έκανες τον κόπο να την ακούσεις. Μετά μου ξαναήρθε αστραπιαία η ίδια ιδέα όταν αναγκάστηκα να μάθω μια έκθεση απ έξω αφού στην πρώτη που τόλμησα να γράψω κάτι εκτός τον σημειώσεων σου το θεώρησες λάθος και δεν με έπαιρνε να το ρισκάρω. Ξέρεις το βαθμοκεντρικο σύστημα που κράζεις αλλά με τις πράξεις σου υποστηρίζεις με ωθεί να παλεύω για καλό γενικό και όχι την κατάκτηση της γνώσης. Και μετά δυστυχώς το ξανασκέφτηκα πολλές, μα πάρα πολλές φορές και απορώ μαζί σου για το αν θα κάνεις ποτέ τα τόσο ομορφα λόγια σου πραξεις. Μάλλον θα μείνω με την απορία, ίσως πάλι και όχι γιατι αν δίνουμε πάντα πάσα στον δίπλα για να κάνει την διαφορά, ζήτω που καήκαμε.

Φίλε Φασίστα

Βλέπω σε. Ναι εσένα που μας παρακολουθείς στο κέντρο της Λευκωσίας που μια γωνιά φορώντας μαύρα και κουκούλα, έχεις τα πόθκια σου ελαφρώς ανοιγμένα τζαι τα χέρια σταυρωμένα για να μας φοβερίσεις.

Ήσουν ο ίδιος που μας εμοίρασες φυλλάδια στην παρέλαση για τις 28 του Οκτώβρη τζαι έξω που το σχολείο μου τα μεσημέρια. Φυλλάδια που έγραφαν για τον αγώνα του έθνους, εδόξαζαν την ΕΟΚΑ Β' τζαι υποστήριζαν την ένωση με την Ελλάδα. Φυλλάδια που εξυμνούσαν το ελληνικό μεγαλείο με την σπουδαία ιστορία που θεωρείς πως καταστρέφουν οι ξένοι που σε είδα να δέρνεις.

Ναι είδα σε τζαι τότε στη Λάρνακα να φορείς την καρέκλα σε μια Παλαιστίνια που εν έφταιξε σε τίποτε παρά μόνο στο ότι είχε άλλη θρησκεία χρώμα τζαι γλώσσα τζαι ετόλμησε να πατήσει στη χώρα σου την ίδια στιγμή που εσύ έχεις συγγενείς στο Λονδίνο, τη Γερμανία τζαι την Αμερική που το 74. Θυμούμαι σε να έχεις ύφος ερεθισμένου ταύρου ενώ εχτυπάς με μανία τζαι μίσος τον κάθε "πουστόμαυρο" που εβρεθετουν μπροστά σου τζαι να εκπαιδεύκεις λλιο μετά το κοπελλούι σου πως να κάμει κάτι ανάλογο γιατί ισχυρίζεσαι πως κάποτε εν να του φάει "ένας που τούτους" τη δουλειά. Σάμπως τζαι ήταν να αφήσεις ποττέ το γιόκα σου να δουλέψει σε χοιροστάσιο ή την κόρη σου να ξεσκατίζει γέρους.

Είδα σε να σχεδιάζεις πάνω σε θρανία το σήμα της Χρυσής Αυγής, δίπλα που τη σβάστικα τζαι το σήμα του εθνικισμού τζαι να νιώθεις περήφανος για τον εαυτό σου όταν έγραψα δίπλα φασιστούι. Είδα σε να γράφεις στον τοίχο "τέλος στα πσεματα, Κύπρος - Ελλάς ενοσις" τζαι να είσαι περήφανος για την ελληνικότητα σου. Να δερνεις μια κοπέλα με τους παρέες σου μόνο τζαι μόνο γιατί μοιάζει σου Φιλιππινέζα έστω τζαι αν το όνομα της ήταν Αντρούλλα, Μαρία ή Ιωάννα.

Ξέρεις τι εν το πιο λυπηρό όμως? Ότι ξέρεις που στοχευκεις τζαι κερδίζεις. Στοχεύκεις στην συμμαθήτρια μου που άμα την ερώτησα γιατί λατρεύει τους Εγγλέζους που εδίχασαν Ελληνοκύπριους τζαι Τουρκοκύπριους τζαι κρατούν τις βάσεις ενώ απεχθάνεται τους Τούρκους είπε μου" χαλλου, επίες στις βάσεις? εν τέλεια! ενώ στα κατεχόμενα εν χτιτσιο, λιαξ!" Στοχεύκεις στον κάθε μιτσή που έχει συγγενή αγνοούμενο τζαι τη μίση περιουσία τον γονιών του ποτζει οπότε εμεγάλωσε ακούγοντας που το σχολειό, την οικογένεια του τζαι την τηλεόραση για το πως πρέπει να μισά τους Τούρκους για το κακό που του έκαμαν. Στοχεύκεις στον Κυπραίο που εν έχει ιδέα για τα αίσχη τα δικά μας τζαι θεωρεί τον εαυτό του απόγονο του μεγάλου Αλεξάνδρου τζαι μιλά για τον Σωκράτη τζαι τον Αριστοτέλη με καμάρι χωρίς να εσει ιδέα για το έργο τους. Σιούρα όμως αν ήταν ζωντανοί μόνο να τους πιάνει στο στόμα του εν θα ήθελαν.

Είδα σε αγαπητέ ΕΛΑΜίτη αλλά το φοιτισιάρικο ένει ότι εν ήσουν πάντα ο ίδιος, επολλύνετε τζαι εμολύνετε τους τόπους. Αηδιάζεις με κάθε φορά που σε βλέπω, αηδιάζεις με όποτε φωνάζεις Τούρκος καλός μόνο νεκρός τζαι κάθε φορά που σκέφτομαι πως υπάρχει άτομο που σκέφτεται σαν εσένα.

Television addicts

Εν μπορώ να καταλάβω τούτο το αποβλάκωμα που παθαίνουν ούλλοι μπροστά που την τηλεόραση τζαι τις σειρές. Τζαι να πεις ότι εν κάτι καινούργιο εν πάντα η ίδια ιστορία, ο πλούσιος τζαι η φτωχη, ένας που τους θκυο εν υιοθετημένος, κάποιου η μάνα εν να θέλει να τους χωρίσει, εν να πεθάνουν 2-3, κάποιος εν να τυφλωθεί, κάποιος εν να μπει φυλακή τζαι πάει λέγοντας. Άμα εν κυπριακή η σειρά όμως έχει πιο πολλύ action. Εκτός που τούτα ουλλα εχει τζαι μια μόδα κάθε σεζον βλέπε καλόγριες, καρκίνους τζαι πουτάνες (μπαδόν). Εσκέφτουμουν ποιόν να πιάσω για παράδειγμα τζαι ήβρα σας τα καλλύτερα!

Παράδειγμα 1-μάνα

Η μάνα μου βλέπει μόνο ελληνικές σειρές αλλά φέτος εντάξαμε στο πρόγραμμα τζαι τους "γυμνούς αγγέλους", το "Ελένη η πόρνη" βρίσκει το πολλά χαμηλού επιπέδου (για το κριτήριο της όσο αφορά το επίπεδο εν να σας γελάσω). Τη μεγάλη ζημία όμως εκάμαν την τα "μυστικά της Εδέμ" τζαι η "ζωή της άλλης", ή αλλιώς τα μυστικά της άλλης τζαι η ζωή της Εδέμ που λαλεί ο παπάς μου που τα συγχίζει. Όταν καθούμαστε στο τραπέζι να φάμε τη νύχτα αφήνει την τηλεόραση ανοιχτή πάνω στο δωμάτιο της τζαι τρώει συγκεντρωμένη. Μόλις ακούσει τη μουσική που δια το έναυσμα για την αρχή της σειράς ξεκινά το θέατρο του παραλόγου . Κουντα το πιάτο της τζαι λαλεί, ουφου, επρήστικα, άτε πάω πάνω να σιδερώσω/ να διορθώσω/ να βάλω πυτζάμες τζαι 1000 άλλες ανακυκλωμένες δικαιολογίες. Μαζευκει το πιάτο της ππάσα ππάσα τζαι παίζει τη κουλ ωσπου να φτάσει στην αρχή τη σκάλας, μετά ελέγχει αν τη θωρεί κανένας τζαι κόφκει του βούρου να πάει πάνω όπως έκαμνα που ήμουν μιτσιά τζαι αρχίζαν τα Πόκεμον. Φέτος έμαθα ότι εν να εν η τελευταία χρονιά για τα μυστικά της Εδέμ τζαι εχάρηκα γιατί τις ώρες που τα δείχνει εν σαν να μεν έχω μάμα. Έτυχε να είμαι μες το μπάνιο τζαι να μεν έχω ττόρο. Εφώναζα της να μου φέρει έναν γιατί ήταν χειμώνας τζαι εκρύωνα τζαι είπε μου έρκουμαι τωρά αλλά άφησε με δέκα λεπτά να τρέμω ώσπου να βάλει διαφημίσεις γιατί όπως είπε ήταν κρίσιμο σημείο. Τζαι το κρυολόγημα που ακολούθησε ήταν κρίσιμο όμως. Η μόνη σειρά που βλέπει τζαι μπορώ να κάτσω να δω μαζί της χωρίς να βαρεθώ της ζωή μου ή να νομίζω ότι δείχνει βδομάδα το ίδιο επεισόδιο που τη στασιμότητα εν το νησί. Ομολογώ είδα μερικά επεισόδια τζαι αρέσκει μου που εν εποχής, βρίσκω καλούς τους ηθοποιούς τζαι τη σκηνοθεσία ενώ τζαι το σενάριο εχει το ενδιαφέρον του γιατί προχωρά.

Παράδειγμα 2-γιαγιά

Η γιαγιά μου κάθεται τζαι θωρεί πρώτα ούλλα τα βραζιλιάνικα τζαι μετά τα κυπριακά του ΡΙΚ με ενδιάμεση παρεμβολή το παππού που θέλει να δει τα νέα. Όταν ήμουν μιτσία τα καλοτζαίρκα επήαινα στο σπίτι της τζαι θυμούμαι χαρακτηριστικά ότι αν εβρέθεσουν απόγευμα στην βεράντα άκουες που ούλλα τα σπίθκια της γειτονιάς τη μουσική της "Λάμψης" τζαι του "Καλημέρα ζωή". Περιττό να πω ότι ελάλε μου συνέχεια την ιστορία για το Θεοχάρη τζαι τις συγκλονιστικές εξελίξεις, τωρά ευτυχώς ακούει τες η Σ. (Σρινλανκέζα οικιακή βοηθός) . Τελευταία άρκεψαν να της αρέσκουν τζαι τζείνης οι σειρές τζαι επροσπάθησε να μου εξηγήσει στα σρινλανκεζοκυπριακά την ιστορία του βήματα στην άμμο για το Χρυσήλιο που επαντρευτηκεν μιαν που εν τον ήθελε αλλά εβίασεν την. Τα παρακάτω εσύγχισα τα με ένα βραζιλιάνικο που επίσης προσπάθησε να μου εξηγήσει οπότε εν είμαι αξιόπιστη πηγή.

Τελικά τι έχουν τούτες οι σειρές που τις κάμνουν τόσο εθιστικες τζαι τι ενδιαφέρον έχει το να παρακολουθείς την ζωη κάποιων πλασματικών ανθρώπων αν δεν εν κατα συρροήν δολοφόνοι που δουλεύκουν σαν εγκληματολόγοι στο Miami?

Εν Κατακλείδι

Βρέθηκα να κουβεντιάζω με δυο αγαπημένες φίλες και μια καθηγήτρια μας για την εξέλιξη της τεχνολογίας και η συζήτηση αφού έφτασε στο θέμα ιατρική κατέληξε στον καρκίνο . Εγώ και η Μ. μιλούσαμε πολύ άνετα, προφέραμε εύκολα τις λέξεις καρκίνος, χημειοθεραπεία, πένθος, χωρίς να συλλαμβάνουμε την πραγματική διάσταση τους αλλά και του ίδιου του θέματος. Μερικές φορές αν και δεν το αντιλαμβανόμασταν φτάναμε στα όρια του ορθολογισμού "Δεν πρέπει το άτομο να αποκλείει κάτι κακό από το να του συμβεί και να αναρωτιέται γιατί σ 'αυτόν και όχι στον άλλον όταν χτυπήσει την πόρτα του". Αυτό είχα πει, το είχα αποκαλέσει εγωιστική νοοτροπία. Μας παρέσυρε κάπως η συζήτηση, είπαμε πολλά, μιλήσαμε για λυπηρές καταστάσεις που ξέραμε αλλά δεν βιώσαμε πότε και δεν προσέξαμε την Κ. που έκλαιγε από ώρα παραμόνο όταν το σιγανό κλάμα κλιμακώθηκε σε λυγμούς. Πήγα να την αγκαλιάσω, να της ζητήσω συγγνώμη που άνοιξα το θέμα, που μίλησα τόσο επιπόλαια αλλά αυτή με απώθησε, ήθελε να το αντιμετωπίσει μόνη της. Δεν άκουγε λόγια, δεν είχαν σημασία τα λόγια και έπαψα να της μιλάω. Πέντε χρόνια πριν έχασε τον αδερφό της από καρκίνο, ένα νέο άνθρωπο γεμάτο ζωή και από τότε η δική της ζωή αλλά και της οικογένειας της εξελίσσεται στη σκιά της απώλειας Ένιωσα ο πιο χαζός άνθρωπος στον κόσμο και είχα θυμώσει απίστευτα με τον εαυτό μου. Έζησα μαζί της αυτό το γεγονός και μπόρεσε να μου διαφύγει και να τολμήσω να μιλήσω για τον καρκίνο και τον θάνατο εντελώς αποστασιοποιημένη και ανίδεη.

Φοβάμαι το θάνατο. Τρέμω το δικό μου αλλά περισσότερο φοβάμαι την απώλεια κάποιου δικού μου ανθρώπου Δεν την έχω βιώσει ποτέ και τρομάζω στην ιδέα ότι κάποτε πρέπει να την αντιμετωπίσω. Ακούγεται εγωιστικό και ξέρω πως είναι, κάποιος στερείται τη ζωή και εγώ έχω και την έγνοια για το πως θα αντιμετωπίσω την απουσία του. Έχω δει τον πραγματικό πόνο, τον έχω ακούσει στο κλάμα και τον έχω διαβάσει στα βιβλία αλλά ποτέ δεν τον ένιωσα. Για αυτό τον φοβάμαι τόσο, μου είναι άγνωστος. Έχω φτάσει σε σημείο κάποιες περιόδους να μου γίνεται εμμονή και να κάνω σενάρια τύπου "βλέπω το θάνατο σου".

Ξέρω όμως ότι όταν θα γίνει δεν θα μπορέσω να παρηγορηθώ σε εκφράσεις του τύπου, θα πάει κάπου καλύτερα, δεν πιστεύω ότι υπάρχει το καλύτερο, απλά πεθαίνεις. Ασυναίσθητα όμως θα πω κι εγώ γιατί σε μένα, θα ακολουθήσω την εγωιστική νοοτροπία όπως την χαρακτήρισα και θα "γελάσω" με τον εαυτό μου για την παιδιάστικη αντιμετώπιση που είχα μέχρι τότε.

Home ugly home

Ο Κυπραίος φαίνεται ΤΖΑΙ που το πως χτίζει το σπίτι του.

Τύπος 1: Νεόπλουτος Πατριώτης

Συνήθως θωρείς: τριόροφο ανάκτορο με κολόνες στην είσοδο επενδυμένο με τζεινο το κιτς το μπεζ το τουβλούι. Γυρώ που τα παράθυρα έσει μπορντούρα (έτσι το λεν?) με πιο μιτσί μπεζ τουβλούι τζαι εξέχει ένας τουβλούι με δίκέφαλο αετό. Το μπαλκόνι εσει πουτζείνο το κάτζελο το μαύρο που κάμνει 1000 κιρκιλλούθκια τζαι δεσπόζει ολόχρονα μια ελληνική τζαι μια κυπριακή σημαία σταυρωτά.

Τύπος 2: Τα αγάλματα

Χτισμένο με το μπεζ το τουβλούι ή πογιατισμένο μοβ, ροζ τζαι ροδακινι, τζεινο όμως που ξεχωρίζει εν Ο κήπος. Παντού, μα παντού όπου γυρίσεις, όπου κοιτάξεις, έσει αγάλματα, συντριβάνια, πέρκολες, μάρμαρα κτλ. Αγαπημένα αγάλματα ένει οι δύο σκύλοι στην κατζελλοπορτα δίπλα που το σήμα BEWARE OF THE DOG (υποψία χιούμορ?) τζαι τα θκύο λιονταρκα διπλα που την πόρτα που ξαπλώνουν νωχελικά. Που τα μπαλκόνια εξέχουν κεφάλια αετού τζαι κουκουβάγιας ενω ξεχωρίζεις μια θεά Άρτεμις που ποδά, ένα ελάφι που ποτζεί, μια χελώνα χαμέ, δυο πουλιά που πίνουν νερό σε ένα συντριβάνι τζαι μια σφίγγα. Καλτ εν το γιασεμί πας την άσπρη πέρκολα με σχήμα καμάρας τζαι το πυθάρι.

Τύπος 3: Ο παναϋρκότικος

Εν τζεινος που σε στραβώνει αμα οδηγάς τα Χριστούγεννα. Που εσει λαμπουες 1000 χρώματα πάνω στο κυπαρίσσι (άμα εν προσεχτικός τυλιει τες, άμα βαρκεται απλά σύρνει τες), τα κάτζελα του μπαλκονιού, το δορυφορικό πιάτο, το γραμματοκιβώτιο, γενικά οτι εξέχει. Επίσης υπάρχουν τζαι τα λαμπούθκια που σχηματίζουν άστρο, ο Άη-Βασίλης που κρέμμεται που τον τοίχο τζαι ο τάρανδος που λάμπει δίπλα που το φουσκωτό Αη-Βασίλη.

Τύπος 4: Πουπάνω που την μάμα

Σαν περπατάς βλέπεις ένα συμπαθητικό άσπρο σπιτάκι, με γλαστρούες, απλωμένα ρούχα, πέντε έξι κάττους να γυροφέρνουν τζαι λαλείς ότι πρέπει να μεινισκει τζαμέ καμιά κοτζακαρούα. Μέτα αναρωθκιέεσαι όμως πόθεν πέφτει ούλλη τζείνη η σκιά, θωρείς λλιο πιο πάνω τζαι εξέχει η προέκταση που έχτισεν η κόρη της τζαι διερωτάσαι πως έδωκε, αν έδωκε άδεια η πολεοδομία. Εν σαμπως τζαι ένα σπίτι επροσγειώθηκε που πάνω που το άσπρο σπίτι που ελαλουσαμε πριν.

Φυσικά υπάρχουν τζαι τα ωραία σπίθκια, εν μπορώ να πω, ξεφυτρώνουν κάτι μοντέρνα τελευταία αν τζαι ούτε που τζεινα εν να εθκιαλεα. Νομίζω εν να πιάσω κανένα στην παλιά Λευκωσία με τις ωραίες τις πόρτες τζαι τα κρεμμαστα τα μπαλκόνια ή εν να μεινισκω στο κότερο μου. Εν να δω

Deleted

Δεν διαγράφεται τίποτα πέρα από μερικά δεδομένα επειδή με αφαιρεσες από φίλη και έσβησες τις φωτογραφίες μας από τον εικονικό κόσμο του facebook. Τώρα πια είναι σαν να είμαστε δύο άγνωστοι στα μάτια των τρίτων αλλά το delete δεν έχει αλλάξει τίποτα μεταξύ μας. Δεν μπορείς να διαγράψεις με ένα κουμπάκι ούτε τις αισθήσεις ούτε τις αναμνήσεις που σου άφησα όσο και να το θες γιατί αυτές είναι πραγματικές. Τις νιώθεις κάτω από το πετσί σου και είμαι σίγουρη πως ακόμα όταν τις σκέφτεσαι σε πιάνει μια ανατριχίλα στην σπονδυλική στήλη. Δεν μπορείς να με διαγράψεις, είμαι ριζωμένη βαθιά μέσα σου. Αλλά αφού τίποτα δεν διαγράφεται πραγματικά και το ξέρω εμένα γιατί με πείραξαν τόσο οι κινήσεις σου? Ίσως γιατί ο εικονικός και ο πραγματικός κόσμο δεν διαφέρουν και πολύ και η προσπάθεια σου να με αφαιρέσεις βίαια από τον έναν δείχνει τη θέληση σου να με αφαιρέσεις εξίσου βίαια και από τον άλλον. Τόσο απλά, με το πάτημα ενός πλήκτρου - νεκρή.

Εγώ από την άλλη δεν θέλησα πότε να διαγράψω την ύπαρξή σου ούτε να καν να σε ξεχάσω. Το σκέφτηκα μόνο εκείνες τις στιγμές που πονούσα τόσο που δεν μπορούσα καν να κλάψω. Τις στιγμές που απλά έτρεμα πάνω στο κρεβάτι μου σαν το ψάρι έξω από το νερό. Αυτό που θέλω είναι να προχωρήσω και ο μόνος λόγος είναι ότι δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Θα ήταν υπέροχα-θυμάσαι που έλεγα εσένα υπέροχο?-αν μπορούσα να ξυπνήσω ένα πρωί και να έχει περάσει αυτή η επίπονη περίοδος, να είμαι καλά και δυνατή στα πόδια μου.

Και ναι με πείραξε που αποκάλεσες ένα τυχαίο άνθρωπο όπως αποκαλούσες εμένα, ένιωσα πως χάνω τη μοναδικότητα μου. Σαν να βεβήλωσες με κάποιο τρόπο αυτό που είχαμε και ήμουν απλά η όποια κοπέλα που θα αποκαλούσες με αυτό το χαϊδευτικό, όχι η Μυρτώ. Πριν το καταλάβω μπορεί να μπερδεύεις και το όνομα μου. Θα μιλάς για εκείνο το πρώτο σου κορίτσι με τα σγουρά φουντωτά μαλλιά. Για μένα όμως δεν υπήρξες ποτέ ο γκόμενος, ο φίλος μου, το αγόρι μου. Σαχλές εκφράσεις. Ήσουν πάντα ο Α. μου και παρόλο που δεν φημίζομαι για τη μνήμη μου δεν θα ξεχάσω τίποτα από σένα, ούτε καν την ελίτσα κάτω από το αριστερό σου μάτι.

Ουτε να χωρισουμε με αξιοπρεπεια δεν μπορουμε πια λογω facebook.

Ε πεινασμένα ανθρωπάκια εκει κατω

Εσείς. Εσείς που βαφτιστηκατε "άνθρωποι". Εσείς που μένετε κολλημένοι σε ξεπερασμένες ιδεολογίες, εποχές και δεδομένα ξεχνώντας πως ο κόσμος εξελίσσεται. Εσείς που ανθίζετε σαν πολιτικοί μέσα από τη δική μας μιζέρια ενώ η ευτυχία μας θα έδινε τέλος στην καριέρα σας. Εσείς που χτίζετε τις ζωές σας πάνω από τα συντρίμμια της δικής μας χωρίς ίχνος ενοχής. Εσείς που ξεδιάντροπα μας ξεγελάσετε να παλέψουμε για το συμφέρον σας στο όνομα της πατρίδας. Εσείς που αγαπάτε τη λέξη δημοκρατία μόνο όταν εκφράζει την έννοια της δικτατορίας. Εσείς που υποτιμήσατε τη νοημοσύνη μας σερβίροντας μας με θράσος σκουπίδια στα χαζοκούτια για να μας χειραγωγήσετε. Εσείς που δηλώνετε πως δεν είστε φανατισμένοι αλλά μαχαιρώνετε ένα οπαδό της αντίπαλης ομάδας λόγω των χρωμάτων στο κασκόλ του. Εσείς που σκοτώνετε στο όνομα του Θεού και της θρησκείας σας βάζοντας βόμβες και ανατινάζοντας κορμιά. Εσείς που θεωρείτε αίτιο της απομάκρυνσης των νέων από την εκκλησία σας τη διαβρωμένη ηθική τους και δεν κοιτάτε τη βρωμιά κάτω από τα ράσα σας και τη σάπια διδαχή σας. Εσείς οι δήθεν εξευγενισμένοι και τα ταπεινοί που τρώτε με χρυσά κουτάλια τα σπλάχνα μας. Εσείς που μας διδάσκετε πολυσύλλαβες λέξεις χωρίς να ξέρετε η ίδιοι τι σημαίνουν. Εσείς που περιφρονείτε τα λεφτά αλλά μπροστά στη θέα του χρήματος τα μάτια σας παίρνουν το σχήμα δολαρίου και δεν διστάζετε να πουλήσετε τη μάνα σας για να τα αποκτήσετε. Εσείς που μας πείθετε να επενδύσουμε σε τράπεζες με το γνωστό παραμυθάκι του χαμογελαστού τραπεζικού που σας χαρίζει απλόχερα μια όμορφη ζωή και βάζετε χέρι στη ζωή μας. Εσείς που πιστεύετε πως είστε ο ομφαλός του κόσμου αλλά δεν είστε τίποτα περισσότερο από ένα κύτταρο σε αυτό τον οργανισμό που λέγετε ανθρωπότητα. Ως γνωστό όμως τα κύτταρα πεθαίνουν και αντικαθιστώνται με άλλα. Εσείς που βιάσατε την αθωότητα και τα όνειρα μας. Εσείς που μας πείθετε πως δεν υπάρχει ελπίδα, πως την κατάπιε το σύστημα. Εσείς που μας αντιμετωπίζετε σαν μια μάζα με μοναδική διαφορά μεταξύ μας τον αριθμό κοινωνικής ασφάλισης.

ΕΣΑΣ ανθρωπάκια δεν σας φοβάμαι.

http://www.youtube.com/watch?v=jTVHuoUZ8VQ&feature=related