Ντιαρ Γουιλλιαμ

Ντιαρ Γουιλλιαμ,

Άνοιξα το πρωί την τηλεόραση και είχα την τιμή να πληροφορηθώ από μια χαριτωμένη γλάστρα τις λεπτομέρειες για το γάμο σου με την Κκάθριν τζαι να δω ένα ωραιότατο πλάνο που πίσω. Σουιτχαρντ, την έκφραση εδώ ο κόσμο καίγεται και το μουνί, εξκιουζ μι, το πούσι χτενίζεται, ξέρεις την? Μάθε την.

Ξέρεις αγαπημένε μου Γουιλλιαμ εν εν τζαιρός για πρίγκιπες τωρά. Πως το άντεξες (με την όποια συνείδηση μπορεί να διαθέτεις σαν εγγονός της Ελισάβετ) να δώσεις τόσα λεφτά για να παντρευτείς, ενώ την ίδια στιγμή πεθαίνουν μωρά στην Αφρική με πρησμένες κοιλίτσες τζαι τις ατροφικές κοκάλες τους να εξέχουν? Πε μου πως μπόρεσες να διαθέσεις τόσο χρήμα για να ταΐσεις τους "γαλαζοαίματους" με τις πρησμένες για άλλο λόγο κοιλιές και πορτοφόλια, ενώ κάπου στον κόσμοι οι άνθρωποι εν εφάν ποττέ τους κρέας? Μπορεί να μεν επέρασες ποτέ που την Ανατολή με το σκάφος σου οπότε δικαιολογώ την άγνοια που έχεις για το θέμα, όμως να σε ενημερώσω ότι στην Ανατολή σφάζουνται. Πριν πεις οου μαι γκόντ τζαι πεις λίγη ροζ σαμπάνια με χαβιάρι για να συνέλθεις θέλω να σου πω ότι εγώ εν σου κρατώ κατζία. Οι. Κρατώ όμως σε τζεινους ούλλους τους "κοινούς θνητούς" που ετσιρηλλούσαν τζαι εσυγκινούνταν την ώρα που σε έβλεπαν να παντρευκεσαι, ενώ στην εικόνα ακόμα ενός ακρωτηριασμένου πεντάχρονου λεν ένα μανα μου ρε τζαι αλλάσσουν κανάλι. Υποθέτω ότι το ρομαντικό παραμύθι σου εν ακόμα ένα για τον λαό της Αγγλίας αλλά τζαι για ούλλο τον δήθεν εξευγενισμένο κόσμο, πριν πάει για ύπνο. Το θέμα ενει ότι όσο εσυ τζαι η παρέα σου τους τζοιμίζεις, κάποιος πρέπει να τους ξυπνά.

Α Νταρλινγκ εξήχασα να σου πω. Σε κάποια φάση η συμπαθέστατη γλάστρα λεει, μας έφαγε τον Γουιλλιαμ αυτή η Κάθριν. Α Κατερινού, εν θέλω υστερίες τζαι ζηλειες α. Απλά εσκέφτουμουν ότι όντως θα εσύμφερε να την έπαιρνες διότι με τα χρήματα που έδωκες για το γάμο σου εν να μπορούσε να φκει η Ελλάδα (τζαι μεν σου πω τζαι η Πορτογαλία) που την κρίση. Εν πειράζει, στον επόμενο. Ατε, βιον ανθόσπαρτον.

Κκισσες, Μυρττόου

Αυτο το μηνυμα θα αυτοκαταστραφει

Η Μυρτώ διαβάζει για παγκύπριες
οβερ
Γι αυτό εχάθηκε
οβερ
Εκατάπιαν με τα βιβλία τζαι τα φροντιστήρια
οβερ
Έπαθα εξάρτηση στους φραπέδες
οβερ
Αν μετά που τούτα ουλλα εν πιάσω το δεκαεννιά που χρειάζομαι για κτηνιατρική εν να κάψω ούλλα μου τα βιβλία πόξω που το υπουργείο τζαι μετα εν να πέσω που το παράθυρο,

τζαι τοτε εν να εν οβερ που τα καλά.

Ο βιολιστης της Γρίβα Διγενή

Το μεσημέρι που γύριζα από το σχολειό στα φώτα των mcdonalds είδα την εξής εικόνα. Δίπλα στο φανάρι ήταν ένας άντρας, υποθέτω μετανάστης από την εμφάνιση, ο οποίος έπαιζε βιολί και ζητούσε από τους οδηγούς των σταματημένων αυτοκινήτων χρήματα. Εντάξει η εικόνα ακούγεται γελοία αλλά μου φάνηκε μου σουρεάλ. Ξαναείδα αρκετές φορές ανάλογους τύπους με βιολιά, ακορντεόν κτλ αλλά με διαφορετικό φόντο, τον Δούναβη πχ, την πλατεία Αριστοτέλους και τελευταία τη Λήδρας. Ο συγκεκριμένος τους έμοιαζε πολύ, βασικά δεν είχε καμιά διαφορά μαζί τους. Πίσω του ίσως να έκρυβε μια παρόμοια ιστορία με τους υπόλοιπους για το πως βρέθηκε με το παλιό βιολί του εδώ να παίζει στους αγχωμένος περαστικούς για τα πενήντα σέντς που οι περισσότεροι δεν έβαζαν καν το χέρι στη τσέπη να βρουν για να του δώσουν. Μπορούσα να διακρίνω και σ αυτόν το γνωστό χαμόγελο και τη χαριτωμενιά που διακατείχε τους υπόλοιπους κι ας του χτυπούσε ο ήλιος του μεσημεριού κατακέφαλα, κι ας του κόρναραν όλοι να φύγει από τη μέση, κι ας έτρωγε όλα τα καυσαέρια στα μούτρα, κι ας δεχόταν την επιδοκιμασία του διπλανού κουστουμαρισμένου στη bmw. Ήταν σαν να τον έκοψε κάποιος που έκανε κολλάζ από την μια εικόνα και τον κόλλησε σε μια άλλη εντελώς λάθος.

Όση ώρα ήμασταν σταματημένοι δεν άνοιξε κανείς να του δώσει λεφτά. Ήταν παράλογο να περιμένει ότι ο οποιοσδήποτε μέσα στην κίνηση των δυο θα άνοιγε το παράθυρο του γι αυτόν. Εγώ συγκεντρώθηκα στο να ακούσω τη μελωδία του όμως ανάμεσα στις κόρνες και τη φασαρία ήταν αδύνατο να καταλάβεις αν έβγαινε κάποιος ήχος από το όργανο του. Για να πω την αλήθεια μου τις πιο πολλές φορές στους πλανόδιους μουσικούς δινώ λεφτά για να φύγουν αφού δεν υπάρχει διαφορετικό τρόπος να τους ξεφορτωθείς και χέστηκα για τη μελωδία εκτός αν πρόκειται για κάτι ξεχωριστό. Του συγκεκριμένου όμως δεν με ενδιέφερε αν ήταν ξεχωριστό ή όχι. Προσπαθούσα πολλή ώρα και με ιδιαίτερο κόπο να πιάσω κάποια νότα όμως στάθηκε αδύνατο. Τώρα μου έμεινε απωθημένο, πρέπει να ακούσω τον συγκεκριμένο να παίζει. Ε και μετά άναψε το πράσινο.

Ανθρωπιστική ειρωνεία

Θέλετε να μάθετε τον ορισμό της ειρωνείας και μάλιστα της τραγικής; Είμαι το κατάλληλο άτομο για να σας διαφωτίσει. Περικλείεται λοιπόν σε μια έκφραση που στην τρίτη λυκείου έχει καταντήσει καραμέλα, "ανθρωπιστική παιδεία". Ναι το ξέρω ότι σας αρέσει η έκφραση, κρύβει μια ποιότητα ρε παιδί μου, παραπέμπει σε αρχαίους φιλοσόφους αλλά δεν νομίζω οι προαναφερθέντες μακαρίτες είχαν στο μυαλό τους την σημερινή κατάντια της.
Λοιπόν αυτή η ανθρωπιστική παιδεία φαίνεται να είναι η επίλυση για τα πάντα. Αλόγιστη και λανθασμένη χρήση της τεχνολογίας? Ανθρωπιστική παιδεία! Ανικανότητα να αντικρούσουμε ότι μας ταϊζουν οι διαφημίσεις μέσα από τα ΜΜΕ? Ανθρωπιστική παιδεία! Ασέβεια προς το περιβάλλον? Ανθρωπιστική παιδεία! Τα σακουλάκια με τα lays είναι γεμισμένα μόνο μέχρι τη μέση? Ανθρωπιστική παιδεία! Βέβαια μετρά σαν μπόνους αν χρησιμοποιήσεις τις εκφράσεις "καλλιέργεια της κριτικής σκέψης", "συνείδηση του πολίτη", "πνευματική αδράνεια", "διάπλαση χαρακτήρα και προσωπικότητας του μαθητή" και "βαθμοκεντικό σύστημα" μιλώντας γι αυτήν αφού θα φανείς ψαγμένος. Και ναι συμφωνώ μαζί σου, ανθρωπιστική παιδεία ftw! Κατάφερες φίλτατε καθηγητή και ειδικά εσυ αγαπημένο υπουργείο να με πείσεις πως αυτή είναι η ιδανική μορφή παιδείας όμως να σε ρωτήσω κάτι, γιατί δεν την εφαρμόζεις ΕΣΥ πρώτος? Μια ιδέα λέω μόνο που μου πέρασε τυχαία από το μυαλό όταν σε άκουσα να κηρύττεις για το πόσο ζωτικής σημασίας είναι να έχω την δική μου άποψη και να καλλιεργήσω την κριτική μου σκέψη. Όταν όμως μετά τα λόγια σου πήρα θάρρος και τόλμησα να πω τη γνώμη μου όχι μόνο δεν τη δέχτηκες αλλά ούτε καν έκανες τον κόπο να την ακούσεις. Μετά μου ξαναήρθε αστραπιαία η ίδια ιδέα όταν αναγκάστηκα να μάθω μια έκθεση απ έξω αφού στην πρώτη που τόλμησα να γράψω κάτι εκτός τον σημειώσεων σου το θεώρησες λάθος και δεν με έπαιρνε να το ρισκάρω. Ξέρεις το βαθμοκεντρικο σύστημα που κράζεις αλλά με τις πράξεις σου υποστηρίζεις με ωθεί να παλεύω για καλό γενικό και όχι την κατάκτηση της γνώσης. Και μετά δυστυχώς το ξανασκέφτηκα πολλές, μα πάρα πολλές φορές και απορώ μαζί σου για το αν θα κάνεις ποτέ τα τόσο ομορφα λόγια σου πραξεις. Μάλλον θα μείνω με την απορία, ίσως πάλι και όχι γιατι αν δίνουμε πάντα πάσα στον δίπλα για να κάνει την διαφορά, ζήτω που καήκαμε.

Φίλε Φασίστα

Βλέπω σε. Ναι εσένα που μας παρακολουθείς στο κέντρο της Λευκωσίας που μια γωνιά φορώντας μαύρα και κουκούλα, έχεις τα πόθκια σου ελαφρώς ανοιγμένα τζαι τα χέρια σταυρωμένα για να μας φοβερίσεις.

Ήσουν ο ίδιος που μας εμοίρασες φυλλάδια στην παρέλαση για τις 28 του Οκτώβρη τζαι έξω που το σχολείο μου τα μεσημέρια. Φυλλάδια που έγραφαν για τον αγώνα του έθνους, εδόξαζαν την ΕΟΚΑ Β' τζαι υποστήριζαν την ένωση με την Ελλάδα. Φυλλάδια που εξυμνούσαν το ελληνικό μεγαλείο με την σπουδαία ιστορία που θεωρείς πως καταστρέφουν οι ξένοι που σε είδα να δέρνεις.

Ναι είδα σε τζαι τότε στη Λάρνακα να φορείς την καρέκλα σε μια Παλαιστίνια που εν έφταιξε σε τίποτε παρά μόνο στο ότι είχε άλλη θρησκεία χρώμα τζαι γλώσσα τζαι ετόλμησε να πατήσει στη χώρα σου την ίδια στιγμή που εσύ έχεις συγγενείς στο Λονδίνο, τη Γερμανία τζαι την Αμερική που το 74. Θυμούμαι σε να έχεις ύφος ερεθισμένου ταύρου ενώ εχτυπάς με μανία τζαι μίσος τον κάθε "πουστόμαυρο" που εβρεθετουν μπροστά σου τζαι να εκπαιδεύκεις λλιο μετά το κοπελλούι σου πως να κάμει κάτι ανάλογο γιατί ισχυρίζεσαι πως κάποτε εν να του φάει "ένας που τούτους" τη δουλειά. Σάμπως τζαι ήταν να αφήσεις ποττέ το γιόκα σου να δουλέψει σε χοιροστάσιο ή την κόρη σου να ξεσκατίζει γέρους.

Είδα σε να σχεδιάζεις πάνω σε θρανία το σήμα της Χρυσής Αυγής, δίπλα που τη σβάστικα τζαι το σήμα του εθνικισμού τζαι να νιώθεις περήφανος για τον εαυτό σου όταν έγραψα δίπλα φασιστούι. Είδα σε να γράφεις στον τοίχο "τέλος στα πσεματα, Κύπρος - Ελλάς ενοσις" τζαι να είσαι περήφανος για την ελληνικότητα σου. Να δερνεις μια κοπέλα με τους παρέες σου μόνο τζαι μόνο γιατί μοιάζει σου Φιλιππινέζα έστω τζαι αν το όνομα της ήταν Αντρούλλα, Μαρία ή Ιωάννα.

Ξέρεις τι εν το πιο λυπηρό όμως? Ότι ξέρεις που στοχευκεις τζαι κερδίζεις. Στοχεύκεις στην συμμαθήτρια μου που άμα την ερώτησα γιατί λατρεύει τους Εγγλέζους που εδίχασαν Ελληνοκύπριους τζαι Τουρκοκύπριους τζαι κρατούν τις βάσεις ενώ απεχθάνεται τους Τούρκους είπε μου" χαλλου, επίες στις βάσεις? εν τέλεια! ενώ στα κατεχόμενα εν χτιτσιο, λιαξ!" Στοχεύκεις στον κάθε μιτσή που έχει συγγενή αγνοούμενο τζαι τη μίση περιουσία τον γονιών του ποτζει οπότε εμεγάλωσε ακούγοντας που το σχολειό, την οικογένεια του τζαι την τηλεόραση για το πως πρέπει να μισά τους Τούρκους για το κακό που του έκαμαν. Στοχεύκεις στον Κυπραίο που εν έχει ιδέα για τα αίσχη τα δικά μας τζαι θεωρεί τον εαυτό του απόγονο του μεγάλου Αλεξάνδρου τζαι μιλά για τον Σωκράτη τζαι τον Αριστοτέλη με καμάρι χωρίς να εσει ιδέα για το έργο τους. Σιούρα όμως αν ήταν ζωντανοί μόνο να τους πιάνει στο στόμα του εν θα ήθελαν.

Είδα σε αγαπητέ ΕΛΑΜίτη αλλά το φοιτισιάρικο ένει ότι εν ήσουν πάντα ο ίδιος, επολλύνετε τζαι εμολύνετε τους τόπους. Αηδιάζεις με κάθε φορά που σε βλέπω, αηδιάζεις με όποτε φωνάζεις Τούρκος καλός μόνο νεκρός τζαι κάθε φορά που σκέφτομαι πως υπάρχει άτομο που σκέφτεται σαν εσένα.

Television addicts

Εν μπορώ να καταλάβω τούτο το αποβλάκωμα που παθαίνουν ούλλοι μπροστά που την τηλεόραση τζαι τις σειρές. Τζαι να πεις ότι εν κάτι καινούργιο εν πάντα η ίδια ιστορία, ο πλούσιος τζαι η φτωχη, ένας που τους θκυο εν υιοθετημένος, κάποιου η μάνα εν να θέλει να τους χωρίσει, εν να πεθάνουν 2-3, κάποιος εν να τυφλωθεί, κάποιος εν να μπει φυλακή τζαι πάει λέγοντας. Άμα εν κυπριακή η σειρά όμως έχει πιο πολλύ action. Εκτός που τούτα ουλλα εχει τζαι μια μόδα κάθε σεζον βλέπε καλόγριες, καρκίνους τζαι πουτάνες (μπαδόν). Εσκέφτουμουν ποιόν να πιάσω για παράδειγμα τζαι ήβρα σας τα καλλύτερα!

Παράδειγμα 1-μάνα

Η μάνα μου βλέπει μόνο ελληνικές σειρές αλλά φέτος εντάξαμε στο πρόγραμμα τζαι τους "γυμνούς αγγέλους", το "Ελένη η πόρνη" βρίσκει το πολλά χαμηλού επιπέδου (για το κριτήριο της όσο αφορά το επίπεδο εν να σας γελάσω). Τη μεγάλη ζημία όμως εκάμαν την τα "μυστικά της Εδέμ" τζαι η "ζωή της άλλης", ή αλλιώς τα μυστικά της άλλης τζαι η ζωή της Εδέμ που λαλεί ο παπάς μου που τα συγχίζει. Όταν καθούμαστε στο τραπέζι να φάμε τη νύχτα αφήνει την τηλεόραση ανοιχτή πάνω στο δωμάτιο της τζαι τρώει συγκεντρωμένη. Μόλις ακούσει τη μουσική που δια το έναυσμα για την αρχή της σειράς ξεκινά το θέατρο του παραλόγου . Κουντα το πιάτο της τζαι λαλεί, ουφου, επρήστικα, άτε πάω πάνω να σιδερώσω/ να διορθώσω/ να βάλω πυτζάμες τζαι 1000 άλλες ανακυκλωμένες δικαιολογίες. Μαζευκει το πιάτο της ππάσα ππάσα τζαι παίζει τη κουλ ωσπου να φτάσει στην αρχή τη σκάλας, μετά ελέγχει αν τη θωρεί κανένας τζαι κόφκει του βούρου να πάει πάνω όπως έκαμνα που ήμουν μιτσιά τζαι αρχίζαν τα Πόκεμον. Φέτος έμαθα ότι εν να εν η τελευταία χρονιά για τα μυστικά της Εδέμ τζαι εχάρηκα γιατί τις ώρες που τα δείχνει εν σαν να μεν έχω μάμα. Έτυχε να είμαι μες το μπάνιο τζαι να μεν έχω ττόρο. Εφώναζα της να μου φέρει έναν γιατί ήταν χειμώνας τζαι εκρύωνα τζαι είπε μου έρκουμαι τωρά αλλά άφησε με δέκα λεπτά να τρέμω ώσπου να βάλει διαφημίσεις γιατί όπως είπε ήταν κρίσιμο σημείο. Τζαι το κρυολόγημα που ακολούθησε ήταν κρίσιμο όμως. Η μόνη σειρά που βλέπει τζαι μπορώ να κάτσω να δω μαζί της χωρίς να βαρεθώ της ζωή μου ή να νομίζω ότι δείχνει βδομάδα το ίδιο επεισόδιο που τη στασιμότητα εν το νησί. Ομολογώ είδα μερικά επεισόδια τζαι αρέσκει μου που εν εποχής, βρίσκω καλούς τους ηθοποιούς τζαι τη σκηνοθεσία ενώ τζαι το σενάριο εχει το ενδιαφέρον του γιατί προχωρά.

Παράδειγμα 2-γιαγιά

Η γιαγιά μου κάθεται τζαι θωρεί πρώτα ούλλα τα βραζιλιάνικα τζαι μετά τα κυπριακά του ΡΙΚ με ενδιάμεση παρεμβολή το παππού που θέλει να δει τα νέα. Όταν ήμουν μιτσία τα καλοτζαίρκα επήαινα στο σπίτι της τζαι θυμούμαι χαρακτηριστικά ότι αν εβρέθεσουν απόγευμα στην βεράντα άκουες που ούλλα τα σπίθκια της γειτονιάς τη μουσική της "Λάμψης" τζαι του "Καλημέρα ζωή". Περιττό να πω ότι ελάλε μου συνέχεια την ιστορία για το Θεοχάρη τζαι τις συγκλονιστικές εξελίξεις, τωρά ευτυχώς ακούει τες η Σ. (Σρινλανκέζα οικιακή βοηθός) . Τελευταία άρκεψαν να της αρέσκουν τζαι τζείνης οι σειρές τζαι επροσπάθησε να μου εξηγήσει στα σρινλανκεζοκυπριακά την ιστορία του βήματα στην άμμο για το Χρυσήλιο που επαντρευτηκεν μιαν που εν τον ήθελε αλλά εβίασεν την. Τα παρακάτω εσύγχισα τα με ένα βραζιλιάνικο που επίσης προσπάθησε να μου εξηγήσει οπότε εν είμαι αξιόπιστη πηγή.

Τελικά τι έχουν τούτες οι σειρές που τις κάμνουν τόσο εθιστικες τζαι τι ενδιαφέρον έχει το να παρακολουθείς την ζωη κάποιων πλασματικών ανθρώπων αν δεν εν κατα συρροήν δολοφόνοι που δουλεύκουν σαν εγκληματολόγοι στο Miami?

Εν Κατακλείδι

Βρέθηκα να κουβεντιάζω με δυο αγαπημένες φίλες και μια καθηγήτρια μας για την εξέλιξη της τεχνολογίας και η συζήτηση αφού έφτασε στο θέμα ιατρική κατέληξε στον καρκίνο . Εγώ και η Μ. μιλούσαμε πολύ άνετα, προφέραμε εύκολα τις λέξεις καρκίνος, χημειοθεραπεία, πένθος, χωρίς να συλλαμβάνουμε την πραγματική διάσταση τους αλλά και του ίδιου του θέματος. Μερικές φορές αν και δεν το αντιλαμβανόμασταν φτάναμε στα όρια του ορθολογισμού "Δεν πρέπει το άτομο να αποκλείει κάτι κακό από το να του συμβεί και να αναρωτιέται γιατί σ 'αυτόν και όχι στον άλλον όταν χτυπήσει την πόρτα του". Αυτό είχα πει, το είχα αποκαλέσει εγωιστική νοοτροπία. Μας παρέσυρε κάπως η συζήτηση, είπαμε πολλά, μιλήσαμε για λυπηρές καταστάσεις που ξέραμε αλλά δεν βιώσαμε πότε και δεν προσέξαμε την Κ. που έκλαιγε από ώρα παραμόνο όταν το σιγανό κλάμα κλιμακώθηκε σε λυγμούς. Πήγα να την αγκαλιάσω, να της ζητήσω συγγνώμη που άνοιξα το θέμα, που μίλησα τόσο επιπόλαια αλλά αυτή με απώθησε, ήθελε να το αντιμετωπίσει μόνη της. Δεν άκουγε λόγια, δεν είχαν σημασία τα λόγια και έπαψα να της μιλάω. Πέντε χρόνια πριν έχασε τον αδερφό της από καρκίνο, ένα νέο άνθρωπο γεμάτο ζωή και από τότε η δική της ζωή αλλά και της οικογένειας της εξελίσσεται στη σκιά της απώλειας Ένιωσα ο πιο χαζός άνθρωπος στον κόσμο και είχα θυμώσει απίστευτα με τον εαυτό μου. Έζησα μαζί της αυτό το γεγονός και μπόρεσε να μου διαφύγει και να τολμήσω να μιλήσω για τον καρκίνο και τον θάνατο εντελώς αποστασιοποιημένη και ανίδεη.

Φοβάμαι το θάνατο. Τρέμω το δικό μου αλλά περισσότερο φοβάμαι την απώλεια κάποιου δικού μου ανθρώπου Δεν την έχω βιώσει ποτέ και τρομάζω στην ιδέα ότι κάποτε πρέπει να την αντιμετωπίσω. Ακούγεται εγωιστικό και ξέρω πως είναι, κάποιος στερείται τη ζωή και εγώ έχω και την έγνοια για το πως θα αντιμετωπίσω την απουσία του. Έχω δει τον πραγματικό πόνο, τον έχω ακούσει στο κλάμα και τον έχω διαβάσει στα βιβλία αλλά ποτέ δεν τον ένιωσα. Για αυτό τον φοβάμαι τόσο, μου είναι άγνωστος. Έχω φτάσει σε σημείο κάποιες περιόδους να μου γίνεται εμμονή και να κάνω σενάρια τύπου "βλέπω το θάνατο σου".

Ξέρω όμως ότι όταν θα γίνει δεν θα μπορέσω να παρηγορηθώ σε εκφράσεις του τύπου, θα πάει κάπου καλύτερα, δεν πιστεύω ότι υπάρχει το καλύτερο, απλά πεθαίνεις. Ασυναίσθητα όμως θα πω κι εγώ γιατί σε μένα, θα ακολουθήσω την εγωιστική νοοτροπία όπως την χαρακτήρισα και θα "γελάσω" με τον εαυτό μου για την παιδιάστικη αντιμετώπιση που είχα μέχρι τότε.